Idealna
młodzieżówka na wakacje. Dlaczego? Bo to lekka i przyjemna lektura. Dodatkowo
przenosi nas w malownicze rejony Polski, na same Mazury. Krzywe 10 to nazwa
miejscowości i jeziora na Pojezierzu Mazurskim. I tam też toczy się akcja tej
powieści. Są wakacje, grupa nastoletnich przyjaciół spędza czas w malowniczym
zakątku Mazur. Poznajemy Dominikę, nieśmiałą dziewczynę, szaleńczo zakochaną w
koledze – Hadrianie. Ten z kolei też jest zakochany – w samym sobie. Jest
jeszcze Ala – obnosząca się swoją idealną figurą i tajemniczym nieobecnym
chłopakiem. Do grupki należy również Witek – również zakochany, nie napiszę w
kim. Jest jeszcze pewien mały chłopczyk Piotruś… A zresztą postaci jest wiele. A
ich losy łączą się ze sobą.
Nasi
bohaterowie spędzają wspólnie wakacje i choć pozornie niewiele się dzieje, to
jednak w ich sercach i umysłach zachodzą znaczące zmiany. Bo powieść „Krzywe
10” to przede wszystkim historia o dojrzewaniu, o poszukiwaniu własnego „ja”, o
prawdzie i życiu pozorami, o akceptacji, o potrzebie miłości i zrozumienia.
Akcja jest niestety momentami bardzo przewidywalna i schematyczna, ale to nie
zmienia faktu, że książkę czyta się przyjemnie. Natomiast bohaterowie są tacy,
że każdy nastolatek może w jakimś stopniu utożsamiać się z ich problemami i
rozterkami. Myślę, że to jest główny zamiar autorki, która z wykształcenia jest
pedagogiem i terapeutą, aby pokazywać młodym czytelnikom, że nie są sami ze
swoimi problemami, że ich problemy są typowe dla młodego wieku. Pokazując sposób
postępowania bohaterów i konsekwencje ich wybór, jednocześnie może coś ważnego
nam uświadomić.
